February, 2013 | Պարույր Սևակ - Part 5

Monthly Archives February 2013

ԵՍ ԱՅՆՊԵՍ ՀԵՇՏ ԷԻ ՏԱՐՎՈՒՄ

February 11, 2013 Բանաստեղծություններ

.

Ես այնպես հեշտ էի տարվում,
Ես այնպես հեշտ էի վառվում,-
Իմ թելած ասեղի վրա
Հուլունքի պես էին շարվում։
Եվ հանկարծ… ես՝ վաղո՜ւց հանգած,
Վառվեցի և ի՜նչ – քո սառցից…
Հե՜յ գիտի. ծովերից անցա
Ու հանկարծ… խեղդվեցի առվում։

17.III.1956թ. Մոսկվա

Կարդալ ամբողջությամբ

ԵՐԱԶԱՆՔԻ ԳԻՆԸ

February 11, 2013 Բանաստեղծություններ

Մենք ամեն ինչ արեցինք
Շտապելով ու փութով,
Բան չտեսանք, սիրելի՛ս,
Բայց հուսացինք, թե շուտով
Սերն ամեն ինչ կհաղթի,
Լավ կընթանա ամեն ինչ…
Չէ՜, սնեցինք մեզ սուտով…

Դու տեսնում ես, իմ անգի՜ն,
Երազանքը մեր փարթամ
Հիմա դարձել է անշուք,
Հիմա դարձել է տարտամ,
Նա մի ստվեր է թվում,
Բայց մի ստվեր՝ ետևում,
Որից պրծո՜ւմ էլ չկա –
Մեզ է անվերջ հետևում…

05.XI.1955թ. Մոսկվա

Կարդալ ամբողջությամբ

ՄԻ ՄՈՌԱՑԻՐ

February 11, 2013 Բանաստեղծություններ

Մի՛ մոռացիր, որ շատ հաճախ, ցանկալի՛ս,
Երբ հույս ցանում ու հավատ են շաղ տալիս,
Չի՜ կանաչում։

Հիշի՛ր, որ միշտ ուշանում է ցանկալին,
Իսկ երբեմն էլ, իր ոտքով է երբ գալիս,
Չե՜ն ճանաչում…

03.XI.1955թ. Մոսկվա

Կարդալ ամբողջությամբ

ԻՆՉ ՄՆԱՑ

February 11, 2013 Բանաստեղծություններ

Աչքերըս միշտ լույսի սովոր՝
Ես հիմա տանջվում եմ խավարից.
Ես՝ վարժված ոստանիկ կյանքի՝
Զրկված եմ և մոտիկ գավառից։
Երեկվա իմ վարդավառից
Ի՞նչ մնաց – այս շապի՜կըս թաց,
Կախվելու մի պարա՜ն մնաց
Իմ սիրո հարուստ ավարից։

[1956թ.]

Կարդալ ամբողջությամբ

ԻՆՉ ՄՆԱՑ

February 11, 2013 Բանաստեղծություններ

Աչքերըս միշտ լույսի սովոր՝
Ես հիմա տանջվում եմ խավարից.
Ես՝ վարժված ոստանիկ կյանքի՝
Զրկված եմ և մոտիկ գավառից։
Երեկվա իմ վարդավառից
Ի՞նչ մնաց – այս շապի՜կըս թաց,
Կախվելու մի պարա՜ն մնաց
Իմ սիրո հարուստ ավարից։

[1956թ.]

Կարդալ ամբողջությամբ

ՍԻՐՏՍ ՆՄԱՆ Է

February 11, 2013 Բանաստեղծություններ

Ա՜խ, սիրտս նաև նման է կարծես…

Նման է կարծես նա մի թութակի,
Որ ո՜ղջ ժամանակ նույն բանն է ասում.
-Ես քեզ եմ ուզում…

Նման է կարծես նա մի ջութակի,
Որ միա՜կ լարով յոթ լարից շատ է
Ազդում ու հուզում…

Նման է կարծես մի ջինջ վտակի,
Որ տարբե՜ր հունով, բայց դեպի քեզ է
Շարունակ վազում…

Նման է կարծես մի պատատուկի,
Որ գոտու նման փաթաթվում է քեզ
Եվ շա՜տ է սազում…

Նման է կարծես մի խոր հատակի,
Որ ուրիշներին փետուրի նման պահում է վերև
Եվ միայն քե՜զ է իր խորքը սուզում…

04.II.1954թ. Մոսկվա

Կարդալ ամբողջությամբ

ԱՆԾԱՆՈԹՈՒՀՈՒՆ

February 11, 2013 Բանաստեղծություններ

Անծանոթ եմ քեզ, բայց գիտեմ վաղո՜ւց…

Այդ քե՛զ համար են ազգերը կռվել՝
Այդ քե՛զ համար է Տրոյան վառվել։
Այդ դո՛ւ լույս տվիր կույր Հոմերոսին,
Սֆինքսի գաղտնիքը ժպտալով առար,
Ու մարաթոնյան վազքի հերոսին
Այդ դո՛ւ, թերևըս, թևերիդ տարար։
Քե՛զ համար ընկավ մեր չքնաղ Արան։
Նորից քե՛զ համար
Մի այրող ամառ
Մեր Արտավազդին գերության տարան…

Հին ծանոթներ ենք – քեզ գիտեմ վաղո՜ւց։

Դրախտը կորցըրած՝ այդ քեզ է գտել
Մեր նախահայրը՝ ինձ նման մանուկ…
Երկար դարերի ճամփեքով բանուկ
Դու եկել ահա և ինձ ես հասել
Եվ ստիպում ես ինձ գոռալ՝ ասե՛լ,
Որ դու այրում ես՝ Տրոյայի՛ պես,
Ուզում ես գերել՝ մեր Արայի՛ պես,
Ինչպես Հոմերին՝ դու լույս ես տալիս,
Բայց շլացուցիչ քո լույս ու փայլից
Ես կուրանում եմ
Ու մոռանում եմ,
Որ դու աչքերով ինձ հույս ես տալիս,
Ժպտում ես, սակայն և խույս ես տալիս,
Բայց ինչո՞ւ, ինչո՞ւ,- ես չեմ հասկանում։
Թե դու ուզում ես, որ, ինչպես մանուկ,
Մեր նախահոր պես միտքըս սքողած,
Իմ հանգստության դրախտը թողած՝
Ես քո հետքերով ու քո ետևից,
Ամե՜ն ինչ լքած՝ բռնեմ քո թևից
Ու գնա՛մ, գնա՛մ, ուր դու կգնաս,
Մտնեմ ա՛յն դռնով, որ դու կբանաս,
Խմեմ հարբենամ՝ ինչով դու հարբես,
Տանջվեմ ու տոկամ իմ նախահոր պես,-

Ես համաձայն եմ։
Ի՜նձ ինչ դրախտը,
Երևի նույնն է և թոռան բախտը…

20.X.1955թ. Մոսկվա

Կարդալ ամբողջությամբ

ԱՌԱՋՎԱ ՊԵՍ

February 11, 2013 Բանաստեղծություններ

Ո՞ւր ես՝ չկաս,
Չէ՞ որ կայիր…
Ա՜խ, թե մեկ էլ
Մի օր գայիր
Ու ժպտայի՜ր
Առաջվա պես,
Առաջվա պես,
Հավատայի՜ր…

11.III.1956թ. Մոսկվա

Կարդալ ամբողջությամբ

ՎԵՐՀՈՒՇ

February 11, 2013 Բանաստեղծություններ

Կրկին անձրևն է տեղում գիշերային մայթերին,
Քնա՜ծ, խաղա՜ղ քաղաքի տանիքներին երազկոտ։
Եվ արթնանում է կրկին մի հին երազ մտերիմ,-
Ու ես մեր գյուղն եմ ընկնում սովորական հրաշքով։

Այնտեղ ննջում է հիմա տարափի տակ այս վարար
Մի կավաշեն, հողհատակ ու հարդածածկ լուռ խրճիթ։
Հանգել է լույսը լամպի, իջել գիշերը խավար,
Քնել է մայրն իմ պառավ՝ կրողը մեր տան խղճի։

…Ես մի երազ ունեի պատանության օրերում,
Երբ արթնացել էր հոգիս սիրո նորեկ հովերից.
Այդ հողաշեն ծածկի տակ, հարսանեկան շորերում
Տեսնել նրա՛ն, ում համար ես կանցնեի ծովերի՜ց,

Տեսնել նրա՛ն, ում համար շուռ կտայի ես սարե՜ր…
Ա՛խ, ի՞նչ ծովեր, ի՞նչ սարեր,- միայն ասում են այդպես…
Տեսնել նրա՛ն, ում համար, փեշըս լցրած խիճքարեր՝
Ես մեր այգու ծառերին տանջում էի պարզապես.

Ամեն նետված քարիս հետ թե մի խնձոր չընկներ ցած,
Ուրեմն իզո՜ւր,- վա՛տ նշան,- ես չեմ հասնի մուրազիս…
Խնձորն ընկներ թե չընկներ՝ ցնծագին կամ դառնացած,
Քարերն էի ես թողնում ու հետևում երազիս.

-Կապրենք մեկտեղ, բախտավ...

Կարդալ ամբողջությամբ

ԹՈՂ ԼԻՆԻ ԱՅՆՊԵՍ

February 11, 2013 Բանաստեղծություններ

Թող լինի այնպես,
Ինչպես հուշում ես.
Էլ չե՛նք հանդիպի՝
Ինչպես ուզում ես։
Ինչ էլ որ լինի՝
Հիշելու բան կա.
Քե՛զ մոտ ավարտվեց
Սիրո ուսումըս։

22.IV.1956թ. Մոսկվա

Կարդալ ամբողջությամբ